mangistan (Garcinia mangostana)Het heet in het Engels Mangosteen en ik kwam het vaker in de Filipijnen tegen.. Heb het ook gegeten.In een dikke schil, die je open drukt komt een witte vrucht te voorschijn die op een gepelde manderijn lijkt, alleen dat wit.De vrucht heeft grote pitten die je niet doorslikken kan. Het heeft een zachte smaak en net zoals lichees een zachte aanraking met de tong heeft. De schil is wat bitter.. een smaak die je niet zo snel vergeet. Toch wordt het door Xango een product die gemaakt is van de mangosteen wel gebruikt om zijn goede kwaliteiten. Ze maken er een sap van, die op gezondheidsvlak hele mooie kwalitijten bevat en zelfs toegepast wordt om de weerstand te verhogen en iets voor kanker patienten kan betekenen, omdat het heel een opruimend en zuiverend karakter heeft. Het activeert het lichaam om afvalstoffen ( via de xanthonen) te verwijderen die daar niet thuis horen en zorgt dat het bloed meer zuurstof kan vast houden.Het dikke velletje beschermt de vrucht van ongedierte en zorgt dat de vrucht zelf in tact gehouden wordt.. de geneeskrachtige waarde is niet alleen in het vruchtvlees te vinden, maar ook in de schil is veel geneeskracht te vinden.Een Filipijnse vrouw, brand de schil, om de blaren en vuile wonden schoon te maken, maar het kan ook gegeten worden, zoals dit in het product Xango wordt gedaan.Ik heb het ervaren als een product die heerlijk is om tot je te nemen, maar toch je helpt realistisch in het leven te staan. Het geeft zonneschijn, maar ook oprechtheid, eerlijkheid en vraagt van je om in het leven te staan. De vrucht is heerlijk, maar je proeft altijd iets van de schil die net zoals spinazie een apparte smaak in de mond en bij de tanden vasthoud, alsof je niet helemaal met de vrucht naar de hemel mag gaan maar met beide benen op de grond gehouden wordt..Is dat niet een heftig vruchtje die je in het nu wil houden